Wzniesienia Elbląskie to falisty, mocno zalesiony obszar na Pobrzeżu Gdańskim, wyniesiony nad otaczające go płaskie tereny Żuław Wiślanych, Równiny Warmińskiej i Zalewu Wiślanego. Różnorodność form rzeźby i krajobrazu oraz wysokie walory przyrodnicze zadecydowały o objęciu tego obszaru ochroną i utworzeniu parku krajobrazowego. Wysoczyzna Elbląska ma formę garbu wznoszącego się prawie 200 m n.p.m., gdzie różnice wysokości dochodzą do 100 m. Wielkim walorem Parku jest mozaika różnych typów krajobrazów. Występują tu obszary o charakterze zalesionej wyżyny, krajobrazy nadmorskie, a w strefie krawędzi wysoczyzny - pejzaże z elementami rzeźby górskiej. Cechą charakterystyczną są powstałe na zboczach wzniesień głębokie, silne rozgałęzione doliny, wąwozy i parowy, na których dnie są porozrzucane ogromne głazy narzutowe. W okresie długotrwałych deszczów płyną tędy rwące potoki. Znajdują się tam bardzo rzadkie na północy gatunki górskie. Znajdują się tam obiekty zabytkowe o randze międzynarodowej.